Categorie: lievelings

Topping voor alles

IMG_3510
In plaats van granola maak ik vaak deze topping.
Hetzelfde idee een beetje, maar dan minder werk en ook zeer geschikt voor over je salade. Of je soep.
Heb ik die granola nog niet zien doen hoor.

Je kunt de ingrediënten vervangen voor dingen die je wél in huis hebt. Ik had nu veel zonnebloempitten dus die zitten er vooral in. In een afgesloten pot kun je het zo’n soort van eeuwig bewaren.

Ingrediënten
Voor een flinke pot

2 el venkel- en korianderzaadjes (of minder, naar smaak)
handje zonnebloempitten
handje pompoenpitten
handje amandelschaafsel

1 el lijnzaad, gebroken

Bereiding

1. Je kunt kiezen of je de pitten heel laat of ze even snel maalt. Ik deed ze heel even in het molentje van mijn staafmixer. Rooster alles in een droge koekenpan, behalve het lijnzaad want dat knapt niet op van warmte. Begin met de specerijen en eindig met het amandelschaafsel – dat verbrandt HEEL SNEL. Ook niet even tussendoor gaan afwassen dus.
2. Laat afkoelen voor je het eet of in een pot doet. Als tussendoortje is het ook heel lekker trouwens.

The Village Coffee & Music in de gevangenis

Westwing vroeg me om iets te schrijven over mijn lievelingsrestaurant. Heel leuk, maar ongeveer net zo makkelijk als het kiezen van mijn lievelingseten. Bij deze toch een poging. 

De beste koffie van Utrecht drink je bij The Village Coffee & Music, en dat doe je sinds een paar weken niet alleen maar bij hun eerste zaak op de Voorstraat. Daar begonnen Angelo en Lennaert een paar jaar geleden, maar inmiddels hebben ze een tweede vestiging in een voormalige gevangenis op het Wolvenplein. Met behalve hun fameuze koffie nu ook ontbijt, lunch en diner.

Het bijzondere van The Village is heus niet alleen hun onovertroffen flat white en creatieve kaart. Ze onderscheiden zich voor mij ook door hun oprechte enthousiasme en gastvrijheid. Best zeldzaam, en wat mij betreft een van de belangrijkste USP’s van The Village. De toevoeging Music is er trouwens niet zomaar: er staat altijd goede muziek aan en er zijn regelmatig live-optredens.

Bij The Village op het Wolvenplein kun je ontbijten met yoghurt en huisgemaakte granola, maar ook lunchen met een brioche en gebakken eitje, broodje varkensbuik of een salade met ziltige lamsoor en San Daniele ham (de lekkerste ham die er is, yes dus). Dineren kan met rode poon, diamanthaas of wortel met kamille- en muntolie, om maar eens wat te noemen. Niet gek toch?

Met mooi weer eet en drink je al die goodness lekker buiten, op hun terras aan het water. Als het weer wat minder is hebben ze een grote ruimte binnen, waar je kunt zitten met uitzicht op de grote open keuken.

Kortom: een ontzettende aanrader. Het Wolvenplein ligt een beetje buiten het centrum maar is zeker de wandeling waard. En met die Utrechtse afstanden is het nooit écht ver.

The-Village-001

Foto van DUIC

PS
Heb je geen zin in koffie of vind je het Wolvenplein toch te ver weg? Dan is er Eetwinkel Geniet, een van mijn andere favorieten. Niet helemaal zonder vooroordeel, want de leukste man van de wereld is daar één van de eigenaars. Je bestelt er lekkere koffie met een zelfgemaakt koekje erbij, planken met charcuterie of kaas, verschillende wijnen per glas en ze hebben een te gekke lunchkaart. Niet alleen dat koekje maken ze zelf; chef en mede-eigenaar Jeordy draait ook zijn hand niet om voor de taarten en andere dingen op de kaart. Je kunt er terecht voor een healthy groene smoothie of salade, maar ook voor een niet zo healthy cheesecake of broodje met huisgerookte (in de schuur bij zijn schoonmoeder!) zalm. Allemaal heel betaalbaar, en allemaal heel lekker. Oh, en gluten-, suiker-, of lactosevrij eten? Doen ze bij Geniet niet moeilijk over.

11813458_1032116836828817_5615434867024052537_n

Fregola met ingemaakte citroen en abrikozen

Ik was nooit zo pasta-ey, maar sinds ik samenwoon is dat een beetje veranderd.
Hij is namelijk gek op pasta, en eet het liever drie dan één keer per week.
We eten dan vaak verstandige volkorenpasta, van spelt of kamut bijvoorbeeld.
Dat laatste maakte hij deze week zelf, het recept daarvoor zal ik hem ontfutselen en hier delen.

Oók pasta, maar dan anders, is fregola. Of fregula, over de spelling is de wereld het niet helemaal eens.
Deze Sardijnse pasta leerden we ooit kennen dankzij Yvette, en doet een beetje denken aan parelcouscous.
Ik ontdekte dat naast Gran Sardegna ook Thull’s het verkoopt, op de Pretoriusstraat in Amsterdam.
Sowieso een goed excuus om daar eens te gaan kijken, want Simone verkoopt alleen maar lekkere dingen.

Deze salade bedachten we voor FoodWeLove (en daar maakten we ook deze foto), en blijft een van mijn lievelingsdingen.

IMG_3493

Ingrediënten
Voor 2 personen met leftovers voor de lunch de volgende dag.
Want dat wil je.

250 gram fregola (of vervang door parelcouscous)
handje abrikozen
handje pistache of amandelen (ongebrand en ongezouten), fijngehakt
1 ingemaakte citroen, de schil
1⁄2 theelepel kaneel
bosje platte peterselie
olijfolie
zout en peper

Bereiding

1. Kook de fregola ongeveer 8 minuten in gezouten water.
2. Rooster de pistache of amandelen in een droge koekenpan en hak in stukjes. Snijd de abrikozen en schil van de ingemaakte citroen in kleine blokjes.
3. Giet de fregola af en meng met een flinke scheut olie, kaneel, abrikozen en citroen. Breng op smaak met peterselie, zout en peper.
Fregula

Vietnamese salade met Nghia N Nghia ambitie

Veel te laat ontdekten we Nghia N Nghia, een Vietnamees restaurant dat op de Rozengracht in Amsterdam zat.
Veel te laat, omdat ze op zoek moesten naar een ander pand en wij dus maar een paar weken in de zevende Vietnamese hemel konden blijven.

Tot ze dat nieuwe pand gevonden hebben maak ik mijn eigen Vietnamees-achtige salades.
Fat chance dat het lijkt op die van hen, maar probeersels zijn soms ook best wel lekker.

Nghia N Nghia’s salade met kip, die daar Bún Grilled Chicken – Vietnamese Rotisserie chicken heet, is de lekkerste salade die ik ooit heb gegeten.
Toen we vroegen hoe ze de kip zo spicy, mals en goddelijk kregen was het antwoord iets met vijf verschillende bereidingen achter elkaar.
Niet persé iets dat je thuis even na-improviseert dus.

Deze salade komt niet echt in de buurt, maar levert wel een beetje hetzelfde gevoel op.
Samen met wat verse springrolls (daar had ik een dip bij gemaakt van wat lichte miso met water en limoensap) was het een perfecte maaltijd voor een warme zomeravond op een Utrechts balkon.
Ik maakte het de dag erna nog een keer maar dan met kip van De Vegetarische Slager. OOK lekker.

foto 2-9 Ingrediënten
Voor twee personen lunch of licht diner

2 BIO kipfilets
1 mango
handje munt
handje koriander
handje Thaise basilicum (want dat is bijna Vietnam)
3/4 komkommer
bio-bouillonblokje
3 bosuitjes
handje cashews of pinda’s

Dressing

6 eetlepels vissaus
1/2 eetlepel sesamolie
1/2 rode peper, fijngesneden
1/2 teen knoflook, geplet met je mes of in een vijzel
sap van 1 sinaasappel
sap van 1 limoen
1 sjalotje, fijngesnipperd
1 theelepel honing, palmsuiker of iets anders zoets

foto 1-8 Bereiding

1. Pocheer de kip. Doe dat door een pannetje met bouillon bijna aan de kook te brengen, de kip er in te leggen en het water weer tegen de kook aan te laten komen. Draai vervolgens het vuur uit en laat nog een minuut of 10 staan.
2. Snijd de mango en komkommer in blokjes, de bosui in ringen en snijd de kruiden fijn. Doe in een ruime kom. Maak de dressing door alle ingrediënten bij elkaar te doen en goed te mengen. Proef goed; de dressing moet zuur, zout en pittig zijn. Het zoet zorgt voor de balans. Pas waar nodig nog aan.
3. Pluk met je handen of snijd de kipfilet in de lengte in stukken en doe in de kom bij de rest. Overgiet met de dressing en laat het liefst even staan voor je gaat eten, zodat alle smaken kunnen intrekken. En oja: maak af met een handje cashews of pinda’s.

foto 3-7P.S voor puristen: salade met kip heet in het Vietnamees Bún Gà Rôti. Zelf gevraagd aan een van de Nghia’s.

How to eat the rainbow

Omdat ik kiezen wat ik wil eten altijd zo lastig vind, maak ik voor mezelf graag bordjes met van alles een beetje. Groenten (rauw en geroosterd), dips of iets kazigs en misschien nog iets van brood of peulvruchten als ik in een gekke bui ben: perfect.
Tijdens Restaurant Day maakten Em en ik ze ook, die bordjes. Ook de niet-salademensen vonden het heel lekker, juist door al die verschillende smaken waarschijnlijk.

Die bordjes hebben meer kleur dan mijn outfits ooit zullen hebben.
Regenbogen bijna.

Een recept is er niet, maar wat ideeën:

Regenboogsalade

Op dit bordje ligt rucola, dun geschaafde (of gesneden mag ook) venkel, wat kiemen, tomaten die ik eerst even heb gemarineerd in witte balsamico azijn, zoete aardappel en wortel uit de oven en een beetje ricotta met korianderzaadjes. Beetje olijfolie erover en wat zout en peper: klaar.  Die ricotta maakte ik nu toevallig zelf, naar recept van de leukste kookboekenmaakster van de wereld. En dat is veel minder gedoe dan je denkt. Gewoon kopen bij de supermarkt mag ook hoor.

Andere favoriete combinaties zijn kikkererwten, feta, citroenschil en dille met rucola / zoete aardappel en pompoen en spaanse peper uit de oven met linzen, snijbiet (of spinazie) en geitenkaas / quinoa of gierst met dungesneden venkel, avocado, pompoenpitten en kip van de Vegetarische slager.

De dips die ik op dit moment het liefste maak zijn van biet en feta, witte bonen met citroen en harissa en tuinerwten met avocado, maar en zijn er nog ongeveer een miljoen.

Oh, en de restjes groenten bewaar ik in een zakje in de vriezer, zodat ik er daarna bouillon van kan maken. Of niet, maar het voelt minder weggooierig. Sowieso zijn dit soort bordjes altijd uitstekend om je koelkast op te ruimen.

foto-8